مرکز آموزش اولین دیتا

لیست کدهای وضعیت HTTP

0

در راستای افزایش علم و آگاهی کاربران در زمینه وب در این مطلب قصد داریم لیست کدهای وضعیت HTTP را که از سمت سرور و کلاینت ارسال و دریافت می‌شوند را توضیح دهیم.

شاید تا به حال با وارد کردن نام یک وب سایت و یا رفتن به صفحه‌ای از یک وب با خطایی روبه‌رو شده باشید که از پربرخوردترین آنها می‌توان به خطای ۴۰۴ اشاره کرد.

در اکثر مواقع خیلی ساده از کنار گذر می‌کنیم ، اما اگر این خطاها بر روی وب سرور خودمان هم اتفاق بیافتد ، به همین شکل از آن گذر می‌کنیم ؟

پس به عنوان یک کلاینت حرفه‌ای وب و یا به عنوان کسی که سعی دارد وب و دنیای اینترنت را به صورت حرفه‌ای فرا بگیرد باید این کدها را بشناسید و دلایل رخ دادن آنها را بدانید.

قبل از شروع توضیح کدها باید خدمت شما عرض کنم که این کدها در اینترنت استاندارد است و توسط مؤسسه IETF پایه‌گذاری و تعریف شده که در کنار موارد غیر استاندارد RFC تکمیل می‌گردند.

نکته : در IIS مایکروسافت ممکن است این خطاها با عددی اعشاری در کنار آن نمایش داده شود ، این تنها به این دلیل است که مایکروسافت خطاهای رخ داده را با جزئیات بیشتری به سمع و نظر کاربران می‌رساند.

با لیست کدهای وضعیت HTTP همراه ما باشید.

لیست کدهای وضعیت HTTP

لیست کدهای وضعیت HTTP به پنج دسته یا پنج سری تقسیم می‌شوند که عبارت‌اند از:

  • سری ۱xx : کدهای پاسخ موقت
  • سری ۲xx : کدهای پاسخ موفق
  • سری ۳xx : کدهای ریدایرکت ( تغییر مسیر )
  • سری ۴xx : کدهای خطای رخ داده در کلاینت ( کاربر )
  • سری ۵xx : کدهای خطای رخ داده در سرور ( وب سرور )

حال با توجه به آشنایی به سری‌های مختلف می‌توان به راحتی حدس زد که اگر خطایی با پیش شماره ۴ رخ داد ، مربوط به خطایی است که از سمت کاربر رخ داده و یا اگر خطایی مانند ۵۰۳ رخ داد ، شما متوجه خواهید شد این خطا مربوط به سرور است.

سری ۱xx : کدهای پاسخ موقت

۱۰۰ ( ادامه درخواست ) : در هنگامی این کد از سمت سرور ارسال می‌شود که درخواست کاربر دریافت شده و در انتظار سایر درخواست‌های کاربر می‌ماند.

۱۰۱ ( تعویض پروتکل ) : کاربر به سرور درخواست تغییر پروتکل را داده و سرور در حال تأیید این درخواست می‌باشد.

۱۰۲ ( در حال پردازش ) : در هنگامی که سرور در حال پردازش‌های درخواست‌ها کاربر باشد این وضعیت نمایش داده خواهد شد.

۱۰۳ ( ایست بازرسی ) : در حال بازخوانی درخواست کاربر برای استفاده از متد PUT یا POST و حذف درخواست اضافی می‌باشد.

این کدها ، کدهای عموماً در معرض نمایش کاربران نیستند و سرورها با این کدها با سیستم کاربر صحبت کرده تا ارتباط حفظ شود و درخواست‌ها به درستی ارسال و دریافت گردد.

سری ۲xx : وضعیت موفقیت

۲۰۰ ( موفقیت آمیز ) : سرور درخواست ارسال شده را با موفقیت پردازش کرده و صفحه وب درخواستی بدون هیچ تغییر فراهم است.

۲۰۱ ( ساخته شده ) : درخواست ارسالی موفقیت آمیز بوده و سرور برای ارسال درخواست یک منبع جدید ایجاد کرده است.

۲۰۲ ( موافقت شده ) : سرور درخواست موافقت شده را هنوز محاسبه نکرده است.

۲۰۳ ( اطلاعات نامعتبر ) : سرور درخواست موافقت شده را پردازش کرده است اما ممکن است اطلاعاتی که نمایش می‌دهد برای منبعی دیگر باشد.

۲۰۴ ( بدون محتوا ) : سرور با موفقیت درخواست را پردازش کرده اما محتوایی برای نمایش وجود ندارد.

۲۰۵ ( تنظیم مجدد محتوا ) : همانند کد ۲۰۴ این درخواست با موفقیت پردازش شده و محتوایی برای نمایش وجود نداشته است و برای ادامه ارتباط کاربر باید درخواست خود را یک بار ریست کند.

۲۰۶ ( محتوا جزئی ) : درخواست با موفقیت پردازش شده ولی سرور محتوا جزئی را نمایش خواهد داد.

این سری کدها مربوط به سرور بوده و نمایانگر وضعیت درخواستی است که کاربر ارسال کرده است. این کدها عموماً در مرورگر نمایش داده نمی‌شود و شما می‌توانید آنها را در هنگامی که از سایت‌های آنالیز وب استفاده می‌کنید ، مشاهده نمایید.

سری ۳xx : کدهای ریدایرکت ( تغییر مسیر )

۳۰۰ ( انتخاب چندگانه ) : سرور لیستی از لینک‌ها را نمایش داده و کاربر می‌تواند آنها را انتخاب کرده و به آن مکان برود.

۳۰۱ ( انتقال دائم ) : صفحه درخواست داده شده به صورت دائمی به صفحه دیگری انتقال و یا ارجاع داده خواهد شد. در این حالت سرور به صورت خودکار کاربر را به صفحه جدید هدایت می‌کند.

۳۰۲ ( انتقال موقت یا پیدایش) : درخواست صفحه مورد نظر شما به صورت موقت به صفحه جدیدی ریدایرکت خواهد شد.

۳۰۳ ( مراجعه به قسمت دیگری ) : این خطا در هنگامی رخ می‌دهد که کاربر باید برای دریافت درخواست خود به محل دیگری مراجعه کند.

۳۰۴ ( اصلاح نشده ) : هنگامی که سرور این وضعیت را نمایش می‌دهد بدین معناست که از آخرین باری که درخواست ارسال شده ، صحفه مورد نظر اصلاح نشده است و در این حالت سرور به اجبار یک صفحه خالی به شما نمایش خواهد داد.

۳۰۵ ( استفاده از پروکسی ) : کاربر زمانی می‌تواند از صفحه مورد درخواست استفاده کند که از پروکسی استفاده کرده باشد.

۳۰۷ ( انتقال موقت ) : همانند کد ۳۰۲ عمل کرده اما نوع ریدایرکت موقت آن کمی متفاوت خواهد بود.

پست های مرتبط

این نوع وضعیت عموماً در صفحه نمایش به صورت کامل نمایش داده نخواهد شد و به صورت وضعیت‌های موقتی رد می‌شوند و تنها سرور با ارسال این وضعیت‌ها سرور دلیل انتقال صفحه را به سیستم کاربر می‌گوید.

نکته :  لیست کدهای وضعیت HTTP سری یک تا سه عموماً وضعیت‌هایی است که بین سرور و کلاینت رخ خواهد داد و اکثراً در هنگام مذاکره سرور با کلاینت صورت می‌پذیرد و کاربر نقش زیادی در آن ندارد.

سری ۴xx : کدهای خطای رخ داده در کلاینت ( کاربر )

۴۰۰ ( درخواست اشتباه ) : سرور قادر به تشخیص نوع درخواست کاربر ندارد.

۴۰۱ ( غیر مجاز ) : درخواست ارسالی غیر مجاز است . در این حالت ممکن است نیاز با لاگین باشد.

۴۰۲ ( پرداخت اجباری ) : این خطا نماینگر استفاده از بخشی است که کاربر باید هزینه پرداخت نماید و پس از پرداخت این بخش باز خواهد شد.

۴۰۳ ( ممنوع ) : استفاده از این صفحه برای کاربر ممنوع می‌باشد. به طورمثال اگر سایتی کاربران یک بخش یا یک کشور را تحریم کرده باشد با این خطا روبه‌رو خواهید شد.

۴۰۴ ( پیدا نشد ) : سرور قادر به پیدا کردن صفحه درخواست شده کاربر نمی‌باشد و یا صفحه مورد نظر به کل وجود ندارد.

۴۰۵ ( استفاده از متد غیرمجاز ) : متد درخواستی کاربر مجاز نمی‌باشد.

۴۰۶ ( استفاده از متد غیر قابل قبول ) : سرور قادر به پاسخ دهی درخواست شما با این متد نمی‌باشد.

۴۰۷ ( نیاز به تصدیق پروکسی ) : همانند کد ۴۰۱ درخواست غیر مجاز است ولی با توجه به اینکه سرور به کاربر خواهد گفت برای استفاده از این صفحه باید از پروکسی استفاده نمایید.

۴۰۸ ( وقفه در درخواست ) : انتظار سرور برای ارسال درخواست از سمت کاربر به پایان رسیده است.

۴۰۹ ( ناسازگاری ) : در هنگام پردازش درخواست کاربر از سمت سرور ، Conflict (ناسازگاری) پیش آمده است.

۴۱۰ ( از بین رفته ) : این کد همانند ۴۰۴ می‌باشد ولی برخی از اوقات سرور اگر احساس کند کل منابعی مورد درخواست کاربر از بین رفته است این خطا را نشان می‌دهد.

۴۱۱ ( طول اجباری ) : درخواست کاربر نیاز به مقدار طول درخواست دارد و سرور بدون دریافت آن پردازشی برای کاربر انجام نمی‌دهد.

۴۱۲ ( خطا در پیش‌شرط ) : سرور در هنگام دریافت درخواست کاربر برخی از پیش‌شرط‌ها یا پیش‌نیازها را دریافت نکرده است.

۴۱۳ ( درخواست بیش از حد بزرگ ) : سرور قادر به پردازش درخواست شما به دلیل بزرگ بودن آن نیست.

۴۱۴ ( آدرس درخواست شما طولانی است ) : URL درخواستی شده برای پردازش از طول مجاز بزرگ است و سرور آن را نمی‌پذیرد.

۴۱۵ ( عدم پشتیبانی از رسانه ) : درخواست از سمت سرور پذیرش نشده و دلیل آن عدم پشتیبانی از فایل رسانه‌ای ارسال شده کاربر است.

۴۱۶ ( عدم رضایت درخواست ) : سرور در حالتی این کد را نمایش خواهد داد که بخشی از یک صفحه درخواستی کاربر برای سرور و پردازش آن قابل قبول نیست.

۴۱۷ ( شکست در انتظار ) : سرور قادر به برقراری حداقل‌های فیلد درخواست هدر فایل نیست.

این خطاها عموماً در صفحه مرورگر کاربران نمایش داده خواهد شد و برای اطلاع کاربران است که به نمایش درخواهند آمد ، به طور مثال خطاهایی مانند ۴۰۴ و یا۴۰۳ را کاربران در سطح اینترنت زیاد خواهند دید.

سری ۵xx : کدهای خطای رخ داده در سرور ( وب سرور )

۵۰۰ ( خطا داخلی سرور ) : در حال حاضر سرور در هنگام پردازش با خطا روبه‌رو شده است.

۵۰۱ ( عدم اجرا درخواست ) : این کد زمانی نمایش داده خواهد شد که سرور قادر به پردازش درخواست کاربر نباشد.

۵۰۲ ( خطا Gateway ) : در این حالت سرور همانند یک پروکسی یا درگاه از سرور بالا دستی خود پاسخی دریافت نکرده است.

۵۰۳ ( سرویس در دسترسی نمی‌باشد ) : این وضعیت نمایانگر یک وضعیت موقت برای خارج شدن از حالت سرویس دهی سرور است.

۵۰۴ ( وقفه در Gateway ) : همانند وضعیت ۵۰۲ است ولی با این تفاوت که پاسخ از سرور بالا دستی را با تأخیر دریافت کرده است.

۵۰۵ ( عدم پشتیبانی از ورژن HTTP ) : ورژن HTTP مورد نظر در سرور پشتیبانی نمی‌شود.

۵۱۱ ( نیاز به تصدیق در شبکه ) : کاربر درخواست کننده قبل از درخواست باید در شبکه موجود شناسایی شده باشد.

خطاهای سری ۵xx همانگونه که ملاحظه کردید مربوط به خود سرور است و عموماً این خطاها در داخل سرور رخ داده و در برخی اوقات برای اطلاع کاربر از وضعیت در مرورگر نمایش داده خواهد شد.

خُب در کل با اکثریت کدهای وضعیت HTTP آشنا شدید.

امیدواریم مطلب لیست کدهای وضعیت HTTP برای شما مفید باشد.

در صورت تغییرات در وضعیت‌ها از سمت IEFT ، مطلب لیست کدهای وضعیت HTTP بروزرسانی خواهد شد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد .

Captcha loading...